



گیاه پن وار گیاهی است از خانواده ی Capparidaceae، چند ساله و پرشاخه به بلندی حدود نیم متر که بویی شبیه به سداب از آن متصاد می شود. شاخه های آن در قسمت پایین، چوبی است. برگها دارای دمبرگ مرکب و معمولاً دارای ۵-۳ برگچه ی کوچک می باشد. گلهای آن زرد، به شکل خوشه در انتهای شاخه ی گل دهنده ظاهر می شود. میوه ی آن خورجین دراز و باریک به طول حدود یک سانتی متر که در داخل آن دانه قرار دارد، دانه ی آن لیز، براق و کوچک به رنگ قهوه ای تیره است. این گیاه در بلوچستان، جزیره ی هرمز و چاه بهار دیده می شود. پن وارگونه های دیگر نیز دارد که ذکر آن در این قسمت لازم نیست. نام های دیگر این گیاه در طب سنتی عبارت است از: پن وار- شاهنگ
۱- آب دمکرده ی آن برای معالجه ی رماتیسم و رفع بیماری پوستی نظیر جرب مفید می باشد.
۲- شست وشو با آب دمکرده ی آن برای رفع التهاب پوستی به خصوص لک و پیس (لوکودرما) استفاده می شود.
(3)(4)(5)(6)(7)(8)(9)(10).jpg?w=60)
(3)(4)(5)(6)(7)(8)(9)(10)(11)(12)(13)(14)(15)(16)(17).jpg?w=60)